embutir

(< 2 boto)

v t
Meter unha cousa dentro do corpo doutra de xeito que quede encaixada.
v t
Meter cousas dentro doutra de xeito que queden apertadas.

Ex: Embutimos a roupa nunha maleta para levar unha soa para os dous.
v t
Encher unha tripa con carne de porco adobada para elaborar embutidos.

Ex: Hai que deixar algo de carne para embutir despois da matanza.
v t [ENX]
Facer subir por medio dun obstáculo o nivel da auga dun rego ou dunha canle.
v t [IND]
Dar forma a follas e pranchas de metal por medio da embutición.
v t [ARTE]
1. Incrustar na superficie dun obxecto pequenas pezas de madeira, metal ou doutro material, ou pezas de diferentes cores, para a súa decoración.
2. Facer relevos nunha das caras dunha lámina de metal mediante marteladas.
3. Dar a unha chapa de metal a forma dun molde.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO embutir

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles embuto
embutes
embute
embutimos
embutides
embuten

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles embutía
embutías
embutía
embutiamos
embutiades
embutían

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles embutín
embutiches
embutiu
embutimos
embutistes
embutiron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles embutira
embutiras
embutira
embutiramos
embutirades
embutiran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles embutirei
embutirás
embutirá
embutiremos
embutiredes
embutirán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles embutiría
embutirías
embutiría
embutiriamos
embutiriades
embutirían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles embuta
embutas
embuta
embutamos
embutades
embutan

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles embutise
embutises
embutise
embutisemos
embutisedes
embutisen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles embutir
embutires
embutir
embutirmos
embutirdes
embutiren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
embute
-
-
embutide
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles embutir
embutires
embutir
embutirmos
embutirdes
embutiren

Xerundio embutindo

Participio embutido
embutida
embutidos
embutidas