fundir
(
-
v t
Facer pasar de estado sólido, especialmente un metal, a estado líquido mediante a acción da calor.
Ex: Fundiu unha pulseira de ouro e fixo un anel.
-
v t
Moldear un obxecto vertendo nun molde unha substancia en fusión que despois se solidifica.
Ex: Adoita fundir estatuas ecuestres.
-
v t
Disolver un sólido nunha substancia líquida.
Ex: Fundir o azucre en auga e engadirlle unha pinga de licor.
-
v t
Xuntar unha cousa con outra, ou varias entre si, ata formar unha soa, especialmente cousas inmateriais.
Ex: Fundiron as súas ideas para levar a cabo o proxecto.
-
v t
Diminuír unha cousa ata quedar reducida a nada.
Ex: Fundiu a súa fortuna en negocios ruinosos.
-
v t e pron
afundir.
-
v i
Dar a impresión a alguén de que o tempo pasa menos de présa. OBS: Nesta acepción conxúgase como fuxir.
Ex: Enredou facendo uns paquetes para que lle fundiran menos as horas que pasaba só.
Sinónimos: render. -
v i
Proporcionar algo un determinado produto ou beneficio. OBS: Nesta acepción conxúgase como fuxir.
Ex: O xabón que comprei fonde moito.
Sinónimos: render. -
v pron
olverse líquido un sólido por medio da calor.
Ex: O xelado fundíuselle na man porque tardou moito en comelo.
Confrontacións: desxear. -
v pron
Unirse unha cousa con outra ou varias cousas entre si para formar un todo, especialmente cousas inmateriais.
Ex: Fundíronse os esforzos entre as nacións para acabar co conflito. Cando se atoparon fundíronse nunha forte aperta.