impureza

impureza

(< lat impuritĭa)

  1. s f

    Calidade ou estado de impuro.

    Ex: A impureza do aire débese á excesica emisión de gases.

    Antónimos: pureza.
  2. s f

    Substancia que, mesturada con outra substancia, deteriora algunha das súas calidades e a converte en impura. OBS: Adoita usarse en plural.

    Ex: Eliminaban as impurezas da auga cun filtro de carbono.

  3. s f [FÍS]

    Calquera átomo trivalente ou pentavalente que, disposto convenientemente na estrutura cristalina dun semicondutor intrínseco (e, por tanto, tetravalente), o converte en extrínseco (p ou n, respectivamente).

  4. s f [IND]

    Elemento, nun metal ou aliaxe, estraño á matriz metálica incluída nesta como átomo intersticial ou de substitución, ou ben en forma de fase dispersa.

  5. impureza legal [RELIX]

    Impureza da que se hai que liberar ritualmente se se pretende participar do culto sagrado. Pode ter a súa orixe en factores moi diversos, segundo os preceptos das distintas relixións: por contacto con obectos sagrados, fluídos corporais (seme, saliva ou sangue), cadáveres ou alimentos; por enfermidade (lepra e outras doenzas con manifestacións cutáneas); ou por certos procesos fisiolóxicos (a menstruación, o parto).

Palabras veciñas

impunidade | impuntual | impuntualidade | impureza | impurificar | impuro -ra | imputabilidade