indutor -ra

Que ou quen induce.

Parte dunha máquina eléctrica que contén o bobinado de excitación. Nas máquinas de corrente continua, o indutor é o estator, pero nas síncronas de corrente alterna adoita ser o rotor.

Cada unha das substancias segregadas polo centro organizador que controlan a indución embrionaria.

Substancia que estimula a síntese do enzima. Pode ser o propio substrato do enzima ou unha substancia semellante.