mantedor -ra

(< manter)

adx
Que mantén ben, xeralmente o gando.
s m [HIST]
Cada un dos cabaleiros que nas xustas ou torneos medievais facían de xuíces durante a loita.
s
1. Cada unha das persoas que integran o xurado nun certame literario.
2. Persoa que pronuncia un discurso en nome do xurado nun certame literario, cultural ou deportivo.

Palabras veciñas