margarida

margarida

(< lat margarīta < grμαργαρίτης ‘perla’)

  1. s f [PLANTA]

    Planta herbácea, dos xéneros Bellis e Argyranthemum, da familia das asteráceas, que presenta follas basais espatuladas, alternas e opostas, inflorescencias en capítulo coas lígulas brancas e as beiras de cor púrpura, e froito en aquenio, sen vilano. A substancia de reserva é a inulina, que substitúe o amidón.

  2. s f [BOT]

    Inflorescencia en capítulo, das plantas herbáceas, da familia das asteráceas, que está formada por pequenas flores pentámeras, denominadas flósculos, dispostas sobre un receptáculo, e flores liguladas. A inflorescencia está rodeada de brácteas verdes que conforman un invólucro.

  3. s f [ANIMAL]

    Molusco gasterópodo, do xénero Trivia (T. monacha e T. arctica), da familia dos trívidos, de aspecto moi similar, que poden localizarse na zona infralitoral. Están presentes nas costas galegas, así como no Océano Atlántico e no Mar do Norte. A cuncha é de cor branca, duns 1,2 cm aproximadamente, con espira curta e superficie pálida recuberta por pequenos sucos. De aspecto similar a un gran de café, diferéncianse entre elas porque a especie T. monacha ten tres pequenas manchas redondeadas escuras no dorso da cuncha. Son carnívoras e aliméntanse de ascidias.

  4. s f

    Perla dos moluscos.

  5. s f [MINERAL]

    Silicato de alumínico cálcico, de fórmula Al 2 Ca(Si 2 Al 2 O 10 )(OH) 2 , que pertence ao grupo das micas e que cristaliza no sistema monoclínico. É translúcida ou de cor branca.

  6. s f [MAR]
    1. Nó mariñeiro que se fai para tentar acurtar temporalmente un cabo ou para que deixe de traballar unha certa parte demasiado gastada.

    2. Cada un dos nós que hai na corda dunha sonda.

  7. s f [TECNOL/INFORM]

    Roda dun material flexible, de forma semellante á flor homónima, que ten na periferia os caracteres que, por percusión e a través dunha cinta tintada, imprimen no papel dalgunhas máquinas de escribir e impresoras.