mendigar

Escoitar
mendigar

(< lat mendicāre)

  1. v t

    Pedir esmola a alguén.

    Ex: Mendigaba o pan que lles sobraba para o seu can. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto. Ex: Mendigou durante anos antes de morrer.
  2. v t

    Solicitar algo ou a axuda de alguén de xeito humillante.

    Ex: Foi ao concerto despois de mendigar as entradas a todos os representantes.

Palabras veciñas

Mendiburu, Sebastián | mendicante | mendicidade | mendigar | mendigo | Mendiluce Pereiro, José María | Mendinho
Conxugar
VERBO mendigar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles mendigo
mendigas
mendiga
mendigamos
mendigades
mendigan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles mendigaba
mendigabas
mendigaba
mendigabamos
mendigabades
mendigaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles mendiguei
mendigaches
mendigou
mendigamos
mendigastes
mendigaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles mendigara
mendigaras
mendigara
mendigaramos
mendigarades
mendigaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles mendigarei
mendigarás
mendigará
mendigaremos
mendigaredes
mendigarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles mendigaría
mendigarías
mendigaría
mendigariamos
mendigariades
mendigarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles mendigue
mendigues
mendigue
mendiguemos
mendiguedes
mendiguen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles mendigase
mendigases
mendigase
mendigasemos
mendigasedes
mendigasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles mendigar
mendigares
mendigar
mendigarmos
mendigardes
mendigaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
mendiga
-
-
mendigade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles mendigar
mendigares
mendigar
mendigarmos
mendigardes
mendigaren
Xerundio mendigando
Participio mendigado
mendigada
mendigados
mendigadas