Nuno Monio
Nuno Monio
Trobador probablemente galego. Posible irmán de Garcia Fernandez e Rui Fernandez de Mirapeixe, pertenceu á corte de Rodrigo Gomez de Trastámara (1211-1243). Da súa produción, localizada no Cancioneiro da Biblioteca Nacional, consérvanse tres cantigas de amor, dúas delas son fragmentos, quizais dunha mesma composición, “Dizer-vus quer’ eu, mia senhor”, “Pois me fazedes, mia senhor” e “Quantos oge no mundo son”.