peiote
peiote
(< nahua peyotl ‘casulo doverme’)
s
m
[PLANTA]
Planta suculenta, globosa e con abrochos laterais, con flores rosas ou brancas. É nativa de México e do SO de EE UU. Ten propiedades alucinóxenas, debido ao seu contido en mescalina, e algúns pobos indíxenas utilízana en ritos relixiosos.