perseguir

(

v t
Ir detrás de alguén que foxe para alcanzalo ou collelo.

Ex: Perseguírono pola rúa ata que o colleron.
v t
Tentar atrapar ou atopar a alguén que se oculta

Ex: Hai anos que persiguen a eses delincuentes.
v t
Seguir a alguén por todas partes, molestándoo e acosándoo, para obter algunha cousa.

Ex: Perségueo para que lle dea traballo.
v t
Tratar de conseguir ou de alcanzar algo.

Ex: Persegue a realización dos seus soños.
v t
Seguir ou acompañar continuamente a alguén

Ex: Persígueo a mala sorte.
v t [DER]
Proceder xudicialmente contra algunha persoa para facela comparecer ante os tribunais.
v t [HIST/RELIX]
Inflixir penas aos adeptos a unha crenza, relixión ou opinión.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO perseguir

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles persigo
persegues
persegue
perseguimos
perseguides
perseguen

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles perseguía
perseguías
perseguía
perseguiamos
perseguiades
perseguían

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles perseguín
perseguiches
perseguiu
perseguimos
perseguistes
perseguiron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles perseguira
perseguiras
perseguira
perseguiramos
perseguirades
perseguiran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles perseguirei
perseguirás
perseguirá
perseguiremos
perseguiredes
perseguirán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles perseguiría
perseguirías
perseguiría
perseguiriamos
perseguiriades
perseguirían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles persiga
persigas
persiga
persigamos
persigades
persigan

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles perseguise
perseguises
perseguise
perseguisemos
perseguisedes
perseguisen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles perseguir
perseguires
perseguir
perseguirmos
perseguirdes
perseguiren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
persigue
-
-
perseguide
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles perseguir
perseguires
perseguir
perseguirmos
perseguirdes
perseguiren

Xerundio perseguindo

Participio perseguido
perseguida
perseguidos
perseguidas