prefecto -ta

Oficial que, na Roma antiga, desempeñaba funcións xurisdicionais por mandato ou delegación dos maxistrados superiores. Entre todos eles destacaban o praefectus iure dicundo, encargado da xurisdición das cidades que distaban de Roma, o praefectus urbi, que tiña que substituír os cónsules nas súas ausencias, e o praefectus praetorio, comandante da tropa imperial.

Grao da administración francesa que se constitúe en depositario da autoridade do estado no ámbito do departamento. Como tal é o representante do primeiro ministro e de cada un dos membros do goberno, posúe autoridade sobre os servizos exteriores do estado no departamento e exerce o control administrativo das entidades territoriais do mesmo. Ata a reforma da adminstración de 1982 exercía tamén o poder executivo no departamento.

Presidente dun tribunal, xunta ou comunidade eclesiástica.

Bispo ou sacerdote delegado pola congregación de Propaganda Fide para que goberne e se ocupe dos asuntos eclesiásticos nun territorio de misión onde aínda non hai organizada unha xerarquía ordinaria.

Cardeal delegado polo papa de Roma para presidir unha congregación.

Oficial militar romano que estaba á fronte das tropas de cabalaría.