prodigar

(

v t
Dar ou distribuír algo con xenerosidade e sen medida.

Ex: Prodigou saúdos e apertas. Prodigaba aloumiños ao cativo.
v pron
Entregarse totalmente e sen restricións a unha actividade ou traballo.

Ex: Prodigábase para facer ben as cousas.
v pron
Deixarse ver moito ou máis do debido.

Ex: Prodígase polos bares de moda.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO prodigar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles prodigo
prodigas
prodiga
prodigamos
prodigades
prodigan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles prodigaba
prodigabas
prodigaba
prodigabamos
prodigabades
prodigaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles prodiguei
prodigaches
prodigou
prodigamos
prodigastes
prodigaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles prodigara
prodigaras
prodigara
prodigaramos
prodigarades
prodigaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles prodigarei
prodigarás
prodigará
prodigaremos
prodigaredes
prodigarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles prodigaría
prodigarías
prodigaría
prodigariamos
prodigariades
prodigarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles prodigue
prodigues
prodigue
prodiguemos
prodiguedes
prodiguen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles prodigase
prodigases
prodigase
prodigasemos
prodigasedes
prodigasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles prodigar
prodigares
prodigar
prodigarmos
prodigardes
prodigaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
prodiga
-
-
prodigade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles prodigar
prodigares
prodigar
prodigarmos
prodigardes
prodigaren

Xerundio prodigando

Participio prodigado
prodigada
prodigados
prodigadas