redencionismo

Movemento que defendía a eliminación dos contratos agrarios ou foros a través do pago polo arrendatario e dono do dominio útil, aos donos do dominio directo. Os primeiros ataques ao sistema foral protagonizáronos os liberais no s XIX, por considerar que impedía modernizar a agricultura galega. A desaparición do réxime foral iniciouse coa aprobación en 1873 por parte das Cortes da Primeira República Española da Lei de Redención de Foros, presentada por X. M. Paz Novoa, pero foi suprimida rapidamente, aínda que logo se realizaron novos proxectos. A comezos do s XX produciuse a toma de conciencia dos labregos da súa situación e desenvolveuse un importante activismo antiforal, tanto redencionista coma abolicionista, apoiado por sociedades como Solidaridad Gallega, Unión Campesina, o Directorio de Teis e os partidos políticos, sobre todo de esquerda e nacionalistas. O proceso comezou co non pagamento das rendas forais e despois producíronse sucesivas redencións nos lugares máis conflitivos, como A Peroxa, Pontedeume e Chantada, que incluían indemnizacións aos perceptores das rendas. As redencións forais fixéronse sistemáticas e quedaron regulamentadas durante a Ditadura de Primo de Rivera pola Lei de Redención de Foros de 1926. A redención de foros prolongouse na Segunda República Española e perviviu nalgúns casos ata 1973.