rumbo

rumbo

(< lat rhombu ‘rombo’)

  1. s m [MAR]
    1. Cada unha das trinta e dúas partes iguais en que está dividida a rosa náutica ou rosa dos ventos.

    2. Ángulo formado pola dirección da proa dunha embarcación co meridiano xeográfico, co magnético ou co da agulla, denominados respectivamente, rumbo real, rumbo magnético e rumbo aparente. O rumbo real é igual ao rumbo aparente máis o abatemento ou corrección total, que é a suma da declinación magnética e da desviación. Denomínase rumbo directo ao rumbo resultante dos diferentes rumbos feitos durante o tempo do cálculo.

    3. Dirección que segue unha embarcación, unha corrente ou a marea.

    4. Orientación dunha construción ou dunha cousa estática, como un peirao ou unha costa.

    5. Buraco que atravesa de lado a lado a obra viva dunha embarcación, a proa ou a popa, cerca, respectivamente, da roda ou co codaste, polo que se pasa un cabo ou un cable na operación de varala ou de levala a terra.

  2. s m [AERON]

    Ángulo que forma a dirección da proa dunha aeronave coa dirección N-S.

  3. s m

    Dirección na que se despraza algo ou alguén.

  4. s m

    Maneira de acturar ou de desenvolverse dunha persoa ou dun asunto.

Frases feitas

  • A rumbo. Ao chou.

  • Rumbo a. En dirección a.

Palabras veciñas

rumba | rumbar | rumbatrón | rumbo | Rumbo | rumboso -sa | rume