saltón -na
(< saltar)
-
adx
Que salta moito.
-
adx
Que sobresae ou que é moi prominente.
-
[ANIMAL/ENTOM]
-
s
m
Insecto da orde dos ortópteros incluídos en diferentes xéneros de familias moi diversas. Ten o corpo macizo de cores terrosas, as antenas curtas, o órgano estriduloso formado polos élitros e os fémures, o órgano timpánico no abdome e o oviscapto moi curto. Son fitófagos e de costumes gregarios. Algunhas especies son alimento humano para certas poboacións dos desertos africanos. O saltón marroquí (Dociostaurus marocanus) habita no N e no centro de África, no O de Asia, na Península Ibérica, en Italia, no S de Francia, en Hungría e nos Balcáns, onde é sedentario e provoca pragas non periódicas nos mesmos lugares que habita. O saltón migratorio (Locusta migratoria) habita en Europa central e meridional, onde é sedentario e non gregario, e no O de Asia, onde é gregario, emigrante e provoca estragos considerables. O saltón peregrino (Schistocerca gregaria) habita en África e no O de África. É dos máis nefastos para a agricultura. En determinados momentos os saltóns forman enxames constituídos por millóns de individuos que arrasan toda clase de vexetación e cultivos. Na actualidade as pragas son combatidas con insecticidas específicos en pos lanzados desde avionetas.
-
saltón verde [Tettigonia viridissima, Fam dos tetigónidos]
Insecto da orde dos ortópteros que acada ata 7 cm de lonxitude. É de cor verde intensa e ten unhas antenas longuísimas e filamentosas, máis longas ca o corpo, e o oviscapto longo, en forma de sabre. Habita entre as herbas e plantas cultivadas.
-
s
m
-
s
m
[ANIMAL]
marolo.
-
s
m
[ANIMAL]
Molusco bivalvo de menos de 8 cm de lonxitude que habita en zonas próximas á costa.