sepultar

sepultar

(< lat sepultāre)

Nome científico: [d p: sepultado, sepulto]
  1. v t

    Pór un morto na sepultura.

    Sinónimos: enterrar.
  2. v t

    Enterrar ou soterrar algo de todo e con violencia.

    Ex: Un alude sepultou a vila

  3. v t

    Gardar ou ocultar algo inmaterial.

    Ex: Sepultou os recordos da infancia.

Conxugar
VERBO sepultar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
sepulto
sepultas
sepulta
sepultamos
sepultades
sepultan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
sepultaba
sepultabas
sepultaba
sepultabamos
sepultabades
sepultaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
sepultei
sepultaches
sepultou
sepultamos
sepultastes
sepultaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
sepultara
sepultaras
sepultara
sepultaramos
sepultarades
sepultaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
sepultarei
sepultarás
sepultará
sepultaremos
sepultaredes
sepultarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
sepultaría
sepultarías
sepultaría
sepultariamos
sepultariades
sepultarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
sepulte
sepultes
sepulte
sepultemos
sepultedes
sepulten
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
sepultase
sepultases
sepultase
sepultasemos
sepultasedes
sepultasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
sepultar
sepultares
sepultar
sepultarmos
sepultardes
sepultaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
sepulta
-
-
sepultade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
sepultar
sepultares
sepultar
sepultarmos
sepultardes
sepultaren
Xerundio sepultando
Participio sepulto/sepultado
sepulta/sepultada
sepultos/sepultados
sepultas/sepultadas