sufrir

sufrir

(< lat v *sufferīre < lat sufferre)

  1. v i

    Experimentar unha dor física ou moral.

    Ex: Sufriu moito cando a operaron. Sofre pola ausencia de seu pai.

    Sinónimos: padecer, sofrer.
  2. v t

    Ser obxecto dalgunha acción negativa.

    Ex: Sufriron as consecuencias do mal tempo.

    Sinónimos: padecer, sofrer.
  3. v t

    Ser unha persoa ou cousa aquilo sobre o que incide algo ou alguén.

    Ex: As vendas sufriron un descenso.

    Sinónimos: experimentar, sofrer.
Conxugar
VERBO sufrir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
sufro
sofres
sofre
sufrimos
sufrides
sofren
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
sufría
sufrías
sufría
sufriamos
sufriades
sufrían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
sufrín
sufriches
sufriu
sufrimos
sufristes
sufriron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
sufrira
sufriras
sufrira
sufriramos
sufrirades
sufriran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
sufrirei
sufrirás
sufrirá
sufriremos
sufriredes
sufrirán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
sufriría
sufrirías
sufriría
sufririamos
sufririades
sufrirían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
sufra
sufras
sufra
suframos
sufrades
sufran
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
sufrise
sufrises
sufrise
sufrisemos
sufrisedes
sufrisen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
sufrir
sufrires
sufrir
sufrirmos
sufrirdes
sufriren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
sufre
-
-
sufride
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
sufrir
sufrires
sufrir
sufrirmos
sufrirdes
sufriren
Xerundio sufrindo
Participio sufrido
sufrida
sufridos
sufridas