sustentación
sustentación
(< latsustentatĭōne)
-
s
f
Acción de sustentar.
-
s
f
[AERON]
Forza que mantén no aire as aerodinas e que é o compoñente vertical das forzas aerodinámicas que se producen polo aire na ala dun avión ou no rotor dun helicóptero, que ten como compoñente horizontal a resistencia ao avance. O coeficiente de sustentación dunha aerodina calcúlase a partir da forza de sustentación, a masa específica do aire e a velocidade do aparato.
-
s
f
[FÍS]
Forza que mantén en equilibrio un corpo ou un sistema material que está situado dentro dun fluído.