sustentar

(< lat sustentāre)

v t
Soster algo ou a alguén para que non caia de maneira que o seu peso descanse nun punto de apoio.

Ex: As columnas sustentan o teito da igrexa.
v t
Proporcionar a alguén os medios e condicións necesarias para vivir, especialmente o alimento.

Ex: Non sabía como ía sustentar unha familia tan numerosa.
v t
Defender ou soster unha determinada idea ou opinión.

Ex: Sustenta a idea dun país democrático.
v pron
Sosterse algo ou a alguén sobre un elemento que lle serve de punto de apoio.

Ex: O tellado susténtase en varias trabes.
v pron
Servirse de algo como medio para poder vivir e proporcionar ao organismo o alimento necesario.

Ex: A familia sustentábase da actividade pesqueira.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO sustentar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sustento
sustentas
sustenta
sustentamos
sustentades
sustentan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sustentaba
sustentabas
sustentaba
sustentabamos
sustentabades
sustentaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sustentei
sustentaches
sustentou
sustentamos
sustentastes
sustentaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sustentara
sustentaras
sustentara
sustentaramos
sustentarades
sustentaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sustentarei
sustentarás
sustentará
sustentaremos
sustentaredes
sustentarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sustentaría
sustentarías
sustentaría
sustentariamos
sustentariades
sustentarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sustente
sustentes
sustente
sustentemos
sustentedes
sustenten

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sustentase
sustentases
sustentase
sustentasemos
sustentasedes
sustentasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sustentar
sustentares
sustentar
sustentarmos
sustentardes
sustentaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
sustenta
-
-
sustentade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sustentar
sustentares
sustentar
sustentarmos
sustentardes
sustentaren

Xerundio sustentando

Participio sustentado
sustentada
sustentados
sustentadas