trobador -ra

trobador -ra

(< occit trobador)

s [LIT]

Poeta medieval que creaba composicións literarias e musicais en lingua romance, destinadas a ser difundidas mediante o canto ou o acompañamento dos xograres.

Palabras veciñas

Tróade | Troáns | troba | trobador -ra | trobadoresco -ca | 1 trobar | 2 trobar