útero

útero

(< lat utĕru)

    1. s m [ANAT]

      Órgano do aparato reprodutor feminino dos mamíferos encargado de manter o embrión en condicións adecuadas durante o seu desenvolvemento, asegurarlle a nutrición e a provisión de osíxeno e eliminarlle os catabolitos respiratorios. É unha estrutura de paredes grosas, cun epitelio moi vascularizado, que forma, ao xuntarse coas membranas externas do embrión, a placenta, a través da cal a nai intercambia substancias co feto. Na muller é o órgano da xeración, destinado a recibir o óvulo fecundado, a conservar e nutrir o produto da concepción e a expelelo cando chega o momento. Na muller adulta non xestante ten forma de pera aplanada, duns 7 a 8 cm de longo. Está situado na pelve, entre o recto e a vexiga, recuberto polo peritoneo pelviano. Consta de tres capas: a serosa ou externa; a muscular ou media, composta de tres capas de musculatura lisa e que se hipertrofia durante a xestación; e a interna ou endometrio, que experimenta cambios cíclicos mensuais.

      Sinónimos: matriz, seo.
    2. útero bicórneo [PAT]

      Malformación caracterizada polo desdobramento do útero na súa metade superior.

    3. útero didelfo [PAT]

      Malformación caracterizada pola existencia de dous úteros e dúas vaxinas independentes.

    4. útero grávido [FISIOL]

      Útero que contén un embrión ou un feto.

  1. s m [ZOOL]

    Órgano do aparato reprodutor feminino dos réptiles e das aves, encargado da retención e do mantemento dos ovos e, nos réptiles vivíparos, de efectuar intercambios, a través das súas paredes, entre a nai e o embrión.

Palabras veciñas

Utebo | utensilio | uterino -na | útero | uteroptose | uteroscopia | Uthai Thani