baixamar
baixamar
(< baixa + mar)
-
s
f
[MAR]
Altura mínima que alcanza a marea.
Ex: Aí enfronte descóbrese unha pequena illa na baixamar.
Sinónimos: devalo, seca, baixa, baixa. Antónimos: preamar. -
s
f
[MAR]
Tempo que transcorre durante a baixada da marea.
Ex: Remamos durante toda a baixamar.
Sinónimos: devalo, baixa, baixa. Antónimos: preamar.