baladí

baladí

(<ár baladī ‘indíxena’)

  1. adx [HIST]

    Relativo ou pertencente aos baladís.

  2. s [HIST]

    Denominación que deron os musulmáns aos árabes chegados á Península Ibérica nas primeiras expedicións (711-712) para diferencialos dos sirios, que entraron máis tarde no ano 741.