² parar

1. v t

   Impedir que continúe unha acción ou un movemento determinado.

   Ex: Os médicos conseguiron pararlle a hemorraxia. Parou a aspiradora para falar comigo. Paroulle a patada coa cadeira.

   Sinónimos: deter.
2. v t

   Levantar o can a caza.

   Ex: O can de meu pai para moi ben as perdices. 

3. v t

   1. Quitar, en esgrima, coa espada o golpe do contrario.

   2. Deter ou interceptar a pelota ou a xogada ou movemento do contrario.

      Ex: O porteiro parou tres penaltis.

4. v i

   Deixar de producirse ou ocorrer algo que está en proceso.

   Ex: Non parou de chover en todo o día. De súpeto, os berros pararon. 

   Sinónimos: cesar.
5. v i

   1. Aloxarse nunha poboación ou nun lugar determinado.

      Ex: Cando estudante paraba nesa pensión.

   2. Ir con frecuencia a un lugar.

      Ex: Habitualmente paraba no bar do Elixio.

   3. Estar nun lugar ou nunha situación durante un tempo máis ou menos prolongado.

      Ex: As vacas páranlle soas no prado da horta. O meu fillo non para na casa. Non para quieto nin un minuto.

6. v i

   Interromper temporalmente o desenvolvemento dunha acción, dun movemento ou dun percorrido.

   Ex: O autobús para sempre no mesmo sitio. Paramos naquel albergue para coller forzas. Parou para xantar. 

7. v i

   1. Terminar nun lugar determinado.

      Ex: Co aire que fixo o caldeiro parou na porta da miña veciña. Ese camiño vai parar ao río.

   2. Chegar algo ou alguén á súa fin ou a unha determinada situación. OBS: Úsase coa preposición en.

      Ex: En que parou aquel conflito? Despois de tantas idas e voltas parou no cárcere.

8. v i

   Interromper, de forma voluntaria e temporalmente, unha determinada actividade en sinal de protesta.

   Ex: Os bombeiros paran dez minutos todos os días porque reclaman unha subida de soldo.

9. v i e pron

   Deixar de funcionar unha cousa.

   Ex: A lavadora parou de repente. O motor do coche parouse.

10. v pron

    Poñer a maior atención ou coidado en facer unha cousa.

    Ex: O dentista párase moito comigo. Se se parase non cometería tantos erros.

11. v i

    Termo da xerga dos cesteiros de Mondariz que corresponde á voz ‘estar’.

Frases feitas

• Ir parar. Ir dar a. Ex: Onde foi parar o caderno de notas?

• Para o carro! Escoitar o que se di antes de falar.

• Non parar. Non soportar unha cousa ou unha determinada sensación por experimentala con moita intensidade. Ex: Non hai quen pare co frío.

• Onde vai parar! Expresa que alguén posúe unha calidade en grao extremo.

• Pararlle os pés. Reprender. Ex: Houbo que pararlle os pés senón facía o que lle daba a gana.

• Quedar/Saír ben/mal parado. (Non) sufrir dano despois de pasar dificultades, penas ou problemas. Ex: Saíuche mal parado daquela liorta.