abdicar

Escoitar
abdicar

(

  1. v t

    1. Renunciar voluntariamente a algunha cousa que se posúe.

      Ex: Aínda que lle doía, abdicou o seu poder.

    2. Renunciar voluntariamente a un cargo, especialmente un monarca en favor de quen o segue na liña sucesoria.

      Ex: O rei abdicou en favor de seu fillo.
  2. v i

    Abandonar definitivamente as ideas ou opinións que se defendían.

    Ex: Vendo que se seguía aquel camiño non ía chegar a ningún sitio, abdicou das súas crenzas.

     Confrontacións: abxurar, apostatar, renegar.

Palabras veciñas

Abdías | abdicación | abdicador -ra | abdicar | abdicativo -va | abdome | abdominal
Conxugar
VERBO abdicar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abdico
abdicas
abdica
abdicamos
abdicades
abdican
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abdicaba
abdicabas
abdicaba
abdicabamos
abdicabades
abdicaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abdiquei
abdicaches
abdicou
abdicamos
abdicastes
abdicaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abdicara
abdicaras
abdicara
abdicaramos
abdicarades
abdicaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abdicarei
abdicarás
abdicará
abdicaremos
abdicaredes
abdicarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abdicaría
abdicarías
abdicaría
abdicariamos
abdicariades
abdicarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abdique
abdiques
abdique
abdiquemos
abdiquedes
abdiquen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abdicase
abdicases
abdicase
abdicasemos
abdicasedes
abdicasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abdicar
abdicares
abdicar
abdicarmos
abdicardes
abdicaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
abdica
-
-
abdicade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abdicar
abdicares
abdicar
abdicarmos
abdicardes
abdicaren
Xerundio abdicando
Participio abdicado
abdicada
abdicados
abdicadas