abismar

abismar

(

  1. v t

    Afundir nun abismo.

  2. v pron

    Concentrarse profundamente nun pensamento, sentimento ou contemplación, abstraéndose do arredor.

    Ex: Non o molestes que cando se abisma non atende a ninguén. Abismouse na contemplación da fermosa paisaxe do Courel.

  3. v t

    Termo da xerga dos canteiros que corresponde ás voces ‘observar, ver’.

Palabras veciñas

Abisko, parque nacional de | abismado -da | abismal | abismar | abismo | abita | abitar
Conxugar
VERBO abismar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abismo
abismas
abisma
abismamos
abismades
abisman
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abismaba
abismabas
abismaba
abismabamos
abismabades
abismaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abismei
abismaches
abismou
abismamos
abismastes
abismaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abismara
abismaras
abismara
abismaramos
abismarades
abismaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abismarei
abismarás
abismará
abismaremos
abismaredes
abismarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abismaría
abismarías
abismaría
abismariamos
abismariades
abismarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abisme
abismes
abisme
abismemos
abismedes
abismen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abismase
abismases
abismase
abismasemos
abismasedes
abismasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abismar
abismares
abismar
abismarmos
abismardes
abismaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
abisma
-
-
abismade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abismar
abismares
abismar
abismarmos
abismardes
abismaren
Xerundio abismando
Participio abismado
abismada
abismados
abismadas