alerón

(< fr aileron ‘á pequena’)

[AERON]
1. s m
  Superficie móbil e articulada do avión situada no extremo do ángulo de saída da á. Serve para gobernar o movemento de balanceo da aeronave.
  
  Ex: Cun breve movemento nos aleróns da aeronave descendemos douscentos metros.
2. alerón Frise Tipo de alerón aerodinamicamente equilibrado para diminuír o seu cociente de momento. Emprégase en avións pequenos e medianos.
s m [MAR]
Cada unha das extremidades laterais da ponte de mando, dende as que hai unha boa visibilidade cara á proa e cara á popa.

Palabras veciñas