alfaiar

Escoitar
alfaiar

(< alfaia)

  1. v t

    Ornamentar calquera elemento ou persoa con xoias ou adornos que xeralmente son pedras e metais preciosos.

    Ex: Alfaiaron moi ben a Catedral para recibir o Bispo.

     Sinónimos: adornar.
  2. v pron

    Estragarse calquera cousa, xeralmente plantas que teñen moi boa terra e das que se perde a súa produción.

    Ex: Despois de tanto coidalo, finalmente o millo alfaiouse.

Palabras veciñas

Alfageme, Bernardo | alfaia | Alfaia, Xoán Xulio | alfaiar | Alfaiata | alfaiate | Alfaiate
Conxugar
VERBO alfaiar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles alfaio
alfaias
alfaia
alfaiamos
alfaiades
alfaian
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles alfaiaba
alfaiabas
alfaiaba
alfaiabamos
alfaiabades
alfaiaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles alfaiei
alfaiaches
alfaiou
alfaiamos
alfaiastes
alfaiaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles alfaiara
alfaiaras
alfaiara
alfaiaramos
alfaiarades
alfaiaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles alfaiarei
alfaiarás
alfaiará
alfaiaremos
alfaiaredes
alfaiarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles alfaiaría
alfaiarías
alfaiaría
alfaiariamos
alfaiariades
alfaiarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles alfaie
alfaies
alfaie
alfaiemos
alfaiedes
alfaien
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles alfaiase
alfaiases
alfaiase
alfaiasemos
alfaiasedes
alfaiasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles alfaiar
alfaiares
alfaiar
alfaiarmos
alfaiardes
alfaiaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
alfaia
-
-
alfaiade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles alfaiar
alfaiares
alfaiar
alfaiarmos
alfaiardes
alfaiaren
Xerundio alfaiando
Participio alfaiado
alfaiada
alfaiados
alfaiadas