amebeo -a

(

[LIT]
1. adx
  Na literatura clásica, denominación que recibe un tipo de composición na que os personaxes falan con estrofas alternativas, con versos alternativos.
2. canto amebeo
  Composición poética recitada ou cantada alternativamente con estrofas da mesma extensión, por dous ou máis actores ou interlocutores. Esta técnica orixinouse na lírica teatral grega e, posteriormente, empregouse na poesía bucólica latina (Virxilio).
adx e s m [LIT]
Designación que recibe o pé da poesía clásica que consta, sucesivamente, de dúas sílabas longas, dúas breves e unha longa.

Palabras veciñas