atuír

atuír
  1. v t

    Obstruír un conduto ou vía dificultando a condución dun fluído.

    Ex: A graxa atuíu as tuberías.

    Sinónimos: atascar, atoar, atrancar, obstruír. Antónimos: desatoar.
  2. v t

    Cubrir con terra ou algo semellante.

    Ex: Atoou a auga que produciu o desbordamento do río.

  3. v pron

    Obstruírse unha canle ou conduto.

    Ex: Os sumidoiros atuíronse coa lama.

  4. v pron

    Quedar cuberto de terra ou algo semellante.

    Ex: Trala inundación o coche atoouse pola lama.

  5. v

    Termo da xerga dos canteiros que corresponde ás voces ‘esconder’ e ‘gardar’.

Palabras veciñas

atufantiña | atufar | atuído -da | atuír | atún | atuneiro -ra | atunlado -da
Conxugar
VERBO atuír
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
atúo
atúes
atúe
atuímos
atuídes
atúen
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
atuía
atuías
atuía
atuïamos
atuïades
atuían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
atuín
atuíches
atuíu
atuímos
atuístes
atuíron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
atuíra
atuíras
atuíra
atuiramos
atuirades
atuíran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
atuirei
atuirás
atuirá
atuiremos
atuiredes
atuirán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
atuiría
atuirías
atuiría
atuiriamos
atuiriades
atuirían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
atúa
atúas
atúa
atuamos
atuades
atúan
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
atuíse
atuíses
atuíse
atuisemos
atuisedes
atuísen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
atuír
atuíres
atuír
atuírmos
atuírdes
atuíren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
atúe
-
-
atuíde
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
atuír
atuíres
atuír
atuírmos
atuírdes
atuíren
Xerundio atuíndo
Participio atuído
atuída
atuídos
atuídas