axuste

1. s m

   Acción ou efecto de axustar ou de axustarse.

   Ex: Chegaron a un axuste cos salarios. A garrafa de viño está vertendo polo mal axuste do tapón.

2. s m [MAT]

   Operación estatística que consiste en atopar a lei que resume, do mellor modo posible, a variación dunha variable aleatoria Y en función doutra variable X, da que depende. Faise o axuste a partir de parellas de valores (x, y) obtidos dunha mostra. Deixando de lado o axuste puramente gráfico, habitualmente tómase unha función f(x) e suponse que y = f(x) + ε, onde ε é un residuo aleatorio ou ruído; os parámetros que definen a función son determinados polo método dos mínimos cadrados.

3. s m [PSIC]

   Tipo de reacción pola que un suxeito fai desaparecer o estímulo que motivou a situación de desequilibrio entre el e o ambiente. Nun sentido amplo emprégase como sinónimo de adaptación.

4. [TECNOL]
   1. s m

      Efecto que resulta da operación de axustar dúas pezas entre elas e que depende da súa diferenza de dimensións. Nas pezas montadas (unha delas, o macho, introducida parcialmente ou totalmente na outra, a femia), o axuste é con xogo cando esta diferencia é positiva, isto é, cando a femia é maior ca o macho, e con estreitura no caso contrario. O axuste, segundo sexa con estreitura ou con xogo, será, respectivamente, axuste fixo ou axuste móbil. Segundo a tolerancia admitida e a finalidade do axuste fixo, este será axuste suave, cando as pezas poden montarse simplemente coa man e a montaxe pode desfacerse con facilidade; axuste forte, cando hai que recorrer a ferramentas para realizar estas operacións; axuste forzado ou a presión, cando hai que utilizar unha prensa; axuste a compresión, cando a unión entre as pezas macho e femia ha de ser tan forte que cómpre facela quentando esta para dilatala, ou ben arrefecendo aquel para contraelo, co que resulta, nos dous casos, un axuste difícil de desfacer. O axuste móbil chámase axuste esvarante se permite un desprazamento axial entre as pezas e axuste rodante se posibilita entre estas un movemento de rotación.

   2. sistema de axuste por árbore normal

      Conxunto sistemático de axustes no que os diferentes xogos ou estreituras se obteñen referindo as diversas colocacións a unha árbore determinada.

   3. sistema de axuste por colocación normal

      Conxunto sistemático de axustes no que os diferentes xogos ou estreituras se obteñen referindo as diversas árbores a unha colocación determinada.

5. s m [TECNOL]

   Conxunto de operacións que realiza o axustador. As operacións de axuste poden ser clasificadas en operacións de trazado, de desbaste e de modelado, de acabado e mais de medida e verificación. As operacións de trazado teñen por obxecto debuxar sobre o material de partida ou na peza de fundición a forma que se quere obter, sinalando as superficies límite e marcando os eixes ou os centros xeométricos, ou ambos os dous. Nestas operacións, o axustador utiliza fundamentalmente instrumentos que lle proporcionan superficies de referencia: platina, tenaces e nivel; instrumentos que lle permiten trazar liñas: lapis, gramil, compás de puntas, regra e modelo; instrumentos para obter ángulos determinados: escuadro, falso escuadro, goniómetro, divisor; xunto con instrumentos que lle permiten marcar de forma indeleble puntos das liñas ou centros. Ademais, emprega instrumentos de medida. As operacións de desbaste e de modelado dan a forma fundamental á peza. As operacións de acabado deixan a peza na súa forma definitiva. Nestas operacións, o axustador emprega a lima ou a tea de esmeril para afinar as partes que precisen ser rebaixadas; o brunidor manual ou mecánico para darlle á superficie das pezas un acabado que mellore as súas características; e o mandril, para repasar os furados e deixalos centrados, coas súas medidas precisas. As operacións de medida e verificación obteñen información sobre a adecuación entre a forma e as medidas da peza e o lugar onde vai ser colocada. O axustador utiliza, entre outros instrumentos, a cinta métrica, o calibrador, a galga, o pé de rei, o micrómetro e os comparadores.

6. axuste de cor [INFORM]

   Proceso que se efectúa por medio da calibración dos diferentes sistemas de representación de cores, que inclúen diversas aplicacións gravadas nun mesmo equipo ou rede. Ten como obxectivo a unificación de parámetros para conseguir que, seleccionando unha mesma cor en todas as aplicacións, os documentos impresos ou virtuais que se obteñen ao traballar con cada unha delas sexan idénticos.

7. axuste estrutural [ECON]

   Política económica de reformas dos desequilibrios dunha economía, dun sector ou dunha variable macroeconómica, producidos polo crecemento, os cambios na demanda e as irregularidades concorrentes. Os organismos internacionais (FMI, OCDE, BIRD, BERD) son os seus promotores e cooperadores.

8. axuste retardado da oferta [ECON]

   Desfase temporal da produción ocasionado pola imposibilidade técnica de adaptarse automaticamente á nova situación provocada por un aumento ou diminución do prezo.

9. teoría dos axustes automáticos [ECON]

   Teoría pola que calquera perturbación que desequilibre o sistema económico provoca unha reacción automática no mesmo sistema, que o leva a unha situación na que novamente tende ao equilibrio. A teoría ten o seu máximo expoñente na lei de Say, segundo a que, a oferta crea a súa propia demanda. Esta teoría foi amplamente desmentida pola realidade: crises económicas, desemprego crónico e outros problemas.

Frases feitas

• Axuste de contas. Vinganza ou represalia que se toma por algún motivo anterior.