bandido -da
bandido -da
(< it bandito < latbandire)
-
s
Fuxitivo da xustiza reclamado por bando.
Ex: Esta noite capturaron a un dos bandidos máis buscados.
-
s
Persoa que rouba, mata ou comete actos delitivos, polo xeral en lugares despoboados. SIN: bandoleiro.
Ex: Antigamente era perigoso atallar polo monte pois seica había bandidos.
-
s
Persoa que obra con astucia ou que se serve do engano e da estafa para aproveitarse dos demais, aínda que non o faga á marxe da lei.
Ex: Ten coidado se te metes en negocios con elas que son unhas bandidas.