batel
batel
(< fr ant batel)
-
s
m
[MAR]
Embarcación pequena a remo, estreita e con bancadas que serven de asento aos remeiros que se emprega no servizo dos portos e na desembocadura dos ríos.
-
s
m
[MAR]
En Euskadi, embarcación de pequenas dimensións, con dúas proas, manexada con tres remos e fondo plano e que se emprega xeralmente como barco auxiliar nos labores de pesca.
-
s
m
Peza, xeralmente de metal e con forma de maza, pendurada no interior dunha campá e que, ao bater nesta, fai que soe.
Ex: Á hora da misa o sancristán abaneou o batel.
Sinónimos: badalo.