beatífico -ca

(< lat beatificu)

adx [RELIX]
Relativo á beatitude.

Ex: A súa visión beatífica lévalle a ignorar moitos males que hai no mundo.
adx
Que produce benaventuranza ou placidez a alguén.

Ex: Amosaba un sorriso beatífico que contaxiaba os demais.

Palabras veciñas