beiril
(< beira)
-
s
m
Parte do tellado que sobresae da parede e que serve para que a chuvia non escorra por ela.
Ex: O tellado da casa aínda non está rematado, na parte de atrás fáltalle acabar de retellar o beiril.
Sinónimos: beirado, topete. -
s
m
Parte sobresaínte dun lugar ou obxecto, especialmente dunha vasilla, bacía ou elemento semellante.
Ex: Rompeu un anaco do beiril da bandexa cando caeu do alzadeiro.
Sinónimos: beira, beirado, bordo, beira, bordo. Confrontacións: marxe, orela. -
s
m
Telladiño que teñen algunhas fiestras para protexelas da chuvia.
Ex: Os beirís das xanelas estaban cheos da neve que caeu.
-
s
m
[ETN]
Depósito de auga ou regato situado a carón dun pozo para uso cotián.
-
s
m
[ETN]
Lumieira do forno.
-
s
m
Fita de coiro cravada arredor do zoco.
-
s
m
Marco dunha porta ou dunha xanela.
-
s
m
Obra de fortificación interior e exterior situada diante de puntos estratéxicos (murallas, portas, pontes, prazas, vales, etc) para obrigar á escisión e á graduación das ofensivas inimigas.