¹ bomba

Artefacto de ferro ou doutro material resistente, de forma xeralmente esférica ou cilíndrica, cheo de pólvora ou doutro explosivo, provisto de mecha ou espoleta. O termo aplícase especialmente ao artefacto metálico e esférico que se disparaba cos morteiros e coas bombardas. En Europa comezáronse a utilizar estas bombas no s XV. Co tempo, o termo pasou a designar sobre todo os artefactos lanzados desde os avións e os lanzados ou colocados a man.

Bomba cargada de materiais susceptibles de liberar dun xeito incontrolado a enerxía de fisión (bomba A ou atómica) ou de fusión (bomba H, de hidróxeno ou termonuclear) de determinados núcleos atómicos. O principio de funcionamento da bomba A é semellante ao dun reactor nuclear, no que a masa do combustible (normalmente uranio 235 ou plutonio 239) é amplamente superior á masa crítica; inicialmente, o combustible está fragmentado; a explosión prodúcese ao achegar os fragmentos entre si bruscamente. Para aumentar o rendemento e a eficacia dunha bomba A cómpre empregar combustibles practicamente puros; os utilizados normalmente son o uranio 235 e o plutonio 239. A obtención do primeiro é difícil e cara, porque non é posible separalo quimicamente do uranio natural e hai que recorrer a procedementos físicos como a difusión gasosa; o segundo, que aparece como subproduto nos reactores de uranio natural, pódese illar por procedementos químicos clásicos. Na bomba H, a fusión dos núcleos de átomos lixeiros (normalmente hidróxeno 2 e hidróxeno 3) desprende unha enerxía calorífica específica moito maior ca as bombas A. Non obstante , para iniciar a reacción de fusión necesítanse temperaturas moi elevadas, que normalmente se acadan asociando unha bomba A a unha bomba H. Ao contrario que as bombas A, as bombas H non contaminan o lugar da explosión con produtos radioactivos. A enerxía explosiva das bombas nucleares mídese por comparación coa desprendida por unha masa dun millón de toneladas de TNT. Despois do descubrimento da fisión cara a finais de 1938, unha serie de científicos (Szilard, Wigner, Einstein e outros) recibiron no 1939 do goberno dos EE UU un crédito inicial para investigar a enerxía nuclear; logo da intervención na guerra, o goberno norteamericano aumentou os orzamentos. O 2 de decembro de 1942 conseguiron poñer en marcha o primeiro reactor nuclear, coa intervención directa de Enrico Fermi. Os traballos para a consecución da primeira bomba nuclear de fisión realizáronse en Los Álamos baixo a dirección de Jacob Robert Oppenheimer baixo o nome de proxecto Manhattan, e a primeira proba realizouse en Alamogordo (Nuevo México) o 16 de xullo de 1945; o combustible empregado foi plutonio 239. O 6 de agosto de 1945 lanzouse unha bomba de uranio 253 sobre Hiroshima (Xapón) e o 9 de agosto do mesmo ano unha bomba de plutonio 239 arrasou Nagasaki (Xapón). Posteriormente a URSS (1949), o Reino Unido (1952), a República Popular da China (1965), Francia (1969), a India (1974) e Paquistán (1998) construíron e probaron as súas propias bombas nucleares. A partir da disgregación da URSS (1991) mantiveron o seu arsenal nuclear Rusia, Bielorrusia, Ucraína e Kazakhstán.

Bomba cargada de microorganismos patóxenos susceptibles de ser espallados ao rebentar a carcasa do artefacto.

Bomba nuclear na que o aceiro que habitualmente constitúe o corpo se substitue por cobalto sometido a un intenso bombardeo de neutróns. Este bombardeo fai que o cobalto se transforme en núcleo radioactivo de vida media longa (5 anos). Experimentada en 1953, está considerada como unha arma de guerra radioactiva de efecto nocivo extremo, debido a que a permanencia da radioactividade imposibilita a existencia posterior de vida.

Bomba nuclear baseada na fusión de núcleos atómicos.

Bomba incendiaria que contén unha substancia inflamable composta de gasolina e xabróns de aluminio; esta mestura transforma o combustible nunha xelatina denominada napalm.

Bomba de hidróxeno na que os compoñentes están dispostos de xeito que a penetración da radiación neutrónica é maior ca a producida pola explosión nuclear común. A explosión destrúe os seres vivos, pero deixa intacta unha boa parte da materia inorgánica da superficie afectada. A súa orixe data de 1957, aínda que non foi probada ata 1977.

Bomba provista de carga explosiva. Pódense distinguir diversos tipos: as bombas fragmentadoras basean a súa acción na metralla producida ao esnaquizarse a carcasa; as bombas demoledoras teñen un efecto que é consecuencia da onda de choque producida pola explosión da carga; as chamadas bombas perforantes van provistas de cascos perforadores de blindaxes. Ás veces as bombas explosivas teñen espoletas que permiten prefixar o momento da explosión: son as chamadas bombas de retardo.

Bomba de aviación, autopropulsada grazas á enerxía que produce a combustión dun carburante.

Bomba provista dunha carga de fósforo branco, dunha mestura de aluminio e óxido de ferro (termita) ou dunha mestura de aluminio e magnesio (electrón), etc, que se inflama ao estoupar o artefacto pola acción dunha carga explosiva auxiliar.

Bomba cargada dun produto químico de acción diversa (vesicante, lacrimóxena, sufocante, urticante, etc) que se dispón en forma de aerosol ou vapor ao estoupar o artefacto mediante a acción dunha carga explosiva auxiliar.

Bomba nuclear baseada na fusión de núcleos atómicos.

Enxeño inventado e fabricado polos alemáns (que fixeron diversas series delas cos nomes de V-1 e V-2) durante a Segunda Guerra Mundial e que constituíu a base do desenvolvemento dos mísiles.

Calquera artefacto ou material explosivo que se lanza ou se coloca coa man ou mediante outros métodos.

Nome que tamén recibe a granada de man.

Foguete de gran tamaño e potencia moi empregado nas festas. Para que a detonación sexa maior os fogueteiros adoitan mesturar dinamita coa pólvora.

plástico.

Artefacto explosivo axuntado a un mecanismo de reloxería que determina o momento da súa explosión.

Artefacto que, ao estoupar, libera gases lacrimóxenos.

Debuxo que representa unha bomba a piques de estoupar que aparece na pantalla dalgunhas versións do Mac OS, sistema operativo dos ordenadores Macintosh, cando se produce un problema grave no sistema. Normalmente o ordenador deberá ser reiniciado, perdéndose todo o realizado desde a última vez que se realizou a acción de gardar.

Envío dunha mensaxe non solicitada a todos os subscritores dunha determinada lista na Internet con finalidade informativa, comercial ou publicitaria. No caso das mensaxes publicitarias esa acción é de dubidosa legalidade, a foi xa motivo dalgunhas demandas nos EE UU.