boato
boato
(< lat boatu < boāre‘berrar’)
-
s
m
Aparencia externa que porta algunha cousa ou alguén.
Ex: Os invitados á cea do embaixador tiñan todos un gran boato.
Sinónimos: aparato, ostentación, pompa. -
s
m
Balbordo ou bulla que se produce, xeralmente, en aclamación a unha persoa.
Ex: O boato co que o recibiron cando chegou á meta foi impresionante.
Confrontacións: bramido, ruxido.