Calvar

[ONOM]

Apelido de orixe toponímica. Os topónimos homónimos designan lugares ermos, sen vexetación. Procede do latín calvu e máis o sufixo latino -ale. Documéntase no século XVIII: “Alverte de Calvar” (doc ano 1750 en E. Rivas Quintas Onomástica persoal do noroeste hispano, 1991, p 535).