capataz

(< lat caput, -ĭtis‘cabeza’)

s
Persoa encargada de vixiar ou dirixir o traballo dun grupo de obreiros.

Ex: O capataz da obra non nos soubo dicir cánto tempo ían tardar en rematala.
s
Persoa que ten ao seu cargo unha explotación agrícola.

Ex: Durante o tempo que estivo emigrado foi capataz en Arxentina.
capataz agrícola
Titulado de grao inferior de estudios agrícolas, auxiliar dos enxeñeiros agrónomos e dos de montes.

Palabras veciñas