capaz
capaz
(< lat capāce ‘capaz’)
-
adx
Antónimos:
incapaz.
-
Que pode facer ou provocar algo.
Ex: O neno xa é capaz de andar. A noticia foi capaz de crear unha gran conmoción entre os adeptos á súa música. O estadio é capaz de acoller máis de cen mil espectadores.
Antónimos: incapaz. -
Aplícase á persoa da que se pode temer ou esperar calquera cousa.
Ex: É capaz de chegar ó asasinato con tal de que non poida haber un testemuño en contra dela.
Antónimos: incapaz.
-
-
adx
Antónimos:
incapaz.
-
Que ten capacidades, atributos ou preparación suficiente e adecuada para levar a cabo unha actividade.
Ex: Para o traballo precisamos un home capaz.
Antónimos: incapaz. -
Aplícase á persoa que ten grandes aptitudes. OBS: Emprégase normalmente precedido dun adverbio.
Ex: A súa nai era unha comadrona moi capaz.
Antónimos: incapaz.
-