capitanear

(

v t
1. Mandar ou dirixir como capitán unha tropa.
  
  Ex: Méndez Núñez capitaneou habilmente a escuadra na Batalla de El Callao.
  Confrontacións: abandeirar, acaudillar.
2. Mandar ou guiar un grupo de persoas, unha sublevación ou unha acción semellante.
  
  Ex: Ela foi a primeira muller que capitaneou a expedición ó Himalaia.
v t
Actuar como capitán.

Ex: O experimentado xogador capitaneou o seu equipo durante dous anos consecutivos.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO capitanear

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles capitaneo
capitaneas
capitanea
capitaneamos
capitaneades
capitanean

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles capitaneaba
capitaneabas
capitaneaba
capitaneabamos
capitaneabades
capitaneaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles capitaneei
capitaneaches
capitaneou
capitaneamos
capitaneastes
capitanearon

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles capitaneara
capitanearas
capitaneara
capitanearamos
capitanearades
capitanearan

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles capitanearei
capitanearás
capitaneará
capitanearemos
capitanearedes
capitanearán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles capitanearía
capitanearías
capitanearía
capitaneariamos
capitaneariades
capitanearían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles capitanee
capitanees
capitanee
capitaneemos
capitaneedes
capitaneen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles capitanease
capitaneases
capitanease
capitaneasemos
capitaneasedes
capitaneasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles capitanear
capitaneares
capitanear
capitanearmos
capitaneardes
capitanearen

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
capitanea
-
-
capitaneade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles capitanear
capitaneares
capitanear
capitanearmos
capitaneardes
capitanearen

Xerundio capitaneando

Participio capitaneado
capitaneada
capitaneados
capitaneadas