carnaval

carnaval

(< ital carnevale < latcarne levāre ‘quitar a carne’)

  1. s m

    Período de tres días que precede á Coresma.

    Ex: Polo carnaval sempre facemos orellas.

    Sinónimos: entroido.
  2. s m

    Festa popular, celebrada neste período, que se caracteriza polas máscaras, bailes, comidas tradicionais, etc. Ten a súa orixe nas antigas bacanais (en honor do deus Baco), nas saturnais (en honor de Saturno) e nas lupercais (en honor do deus Pan), así como noutras festas orxiásticas e misteriosas que se celebraban en Grecia e Roma. O cristianismo non conseguiu destruír estas tradicións totalmente, malia as persecucións das antigas relixións por parte da Igrexa. A partir do s VI o carnaval acadou un grande esplendor en Italia, particularmente en Venecia. Na Idade Media, o carnaval foi menos licencioso ca na Antigüidade, pero máis groseiro e desprovisto de misterio. Tanto en Italia como en Francia e España, adoitábase rematar o carnaval co popular enterro do carnaval, que consistía en queimar un boneco de palla despois de pasealo polas rúas e prazas das poboacións, en medio dun gran bulicio.

    Ex: Este ano decidimos ir ó carnaval de Venecia.

    Sinónimos: entroido.
  3. s m [ANIMAL/ICT]

    [Ho