cato -ta

Relativo ou pertencente ao pobo dos catos.

Individuo do pobo xermano dos catos.

Pobo xermánico que viviu nas terras comprendidas entre o Rin, o Main e o Lahn. A conquista do país comezou polo SO, durante o goberno de Augusto e Tiberio. Participou na sublevación que dirixiu Arminio contra os romanos e mantiveron a súa independencia ata que foron absorbidos polos francos no s III d C. Os principais núcleos deste pobo foron Castellum Casttorum, actual Cassel, e Mattiacum, que se corresponde coa moderna Wiesbaden.