cenar

cenar

(< lat v *accināre)

v i

Facer un sinal cun xesto da cara ou un movemento con calquera outra parte do corpo para chamar a atención ou comunicar algo.

Ex: Cenoulles cunha man para que se sentasen onda el. Cenaba coa cabeza porque non lle gustaba o que estaba vendo.

Sinónimos

Confrontacións

cabecear, capear, copear, xesticular

Citas

  • Cenoulles cunha man para que se sentasen onda el. Cenaba coa cabeza porque non lle gustaba o que estaba vendo.

Palabras veciñas

cenagriónido -da | Cenamor | cenapsa | cenar | cencenar | cenceno | Cencerro, El
Conxugar
VERBO cenar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
ceno
cenas
cena
cenamos
cenades
cenan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
cenaba
cenabas
cenaba
cenabamos
cenabades
cenaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
cenei
cenaches
cenou
cenamos
cenastes
cenaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
cenara
cenaras
cenara
cenaramos
cenarades
cenaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
cenarei
cenarás
cenará
cenaremos
cenaredes
cenarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
cenaría
cenarías
cenaría
cenariamos
cenariades
cenarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
cene
cenes
cene
cenemos
cenedes
cenen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
cenase
cenases
cenase
cenasemos
cenasedes
cenasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
cenar
cenares
cenar
cenarmos
cenardes
cenaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
cena
-
-
cenade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
cenar
cenares
cenar
cenarmos
cenardes
cenaren
Xerundio cenando
Participio cenado
cenada
cenados
cenadas