Ceratonia

Xénero de árbores perennifolias, monoicas ou poligamodioicas, da familia das cesalpináceas. Caracterízanse por presentar follas paripinnadas, de ata 20 cm de lonxitude, con grandes folíolos coriáceos ovados, de ata 7 cm de longo. As súas flores son sinxelas e dispóñense en acios que polinizan moscas e bolboretas nocturnas e dan lugar a froitos alongados de ata 20 cm, que constitúen legumes grosos de cor escura. A especie C. siliqua, que pode acadar os 12 m de altura, é orixinaria de Siria pero está localizada en gran parte do S de Europa, Asia e África. Cultívase dende a Antigüidade polo interese dos seus froitos na alimentación do gando, especialmente dos cabalos. As sementes, chamadas ervellas de Ceratonia, duras e ricas en azucres, serven para a elaboración de licores. Empregáronse como pesos por xoieiros e farmacéuticos e constituían os quilates ou unidade de peso. Na Península Ibérica está presente nas partes máis cálidas da rexión mediterránea.