cerco

(

s m
Acción e efecto de cercar.

Ex: Os veciños protestáronlle ó concello por permitir o cerco que quitaba o camiño.
s m
Persoa, obxectos ou conxunto deles que rodean algunha cousa ou a alguén.

Ex: Os coches de policía situáronse formando un cerco arredor da praza e deseguida comezaron os incidentes cos manifestantes.
s m
Sinal redondeado que se forma ou queda nalgunha cousa.

Ex: Aínda que quitou o anel de casado, ben se lle ve o cerco.
s m
Auréola de luz que rodea algunha cousa.

Ex: Coa eclipse de Lúa puidemos ver o cerco que formaba a luz do Sol.
s m [BÉL]
Operación de cercar un lugar.

Ex: Non conseguiron invadir a cidade e optaron por poñerlle cerco ata a súa rendición.
Sinónimos: bloqueo.
[PESCA]
1. s m
  Antiga arte de pesca de rodeo que empregaba unha gran rede para a captura da sardiña nas costas das Rías Baixas.
2. s m
  Aparello que se empregaba na arte do cerco.
3. cerco conxelador
  Embarcación que combina artes de cerco e grandes cámaras frigoríficas e que se dedica á captura de túnidos sen establecerse nun caladoiro fixo.
4. cerco real
  Arte do cerco na que o aparello ten máis de mil varas de longo.
s m [ZOOL]
Apéndice terminal que moitos artrópodos teñen ao final do corpo, xeralmente en número par.

Palabras veciñas