cerco
(
-
s
m
Acción e efecto de cercar.
Ex: Os veciños protestáronlle ó concello por permitir o cerco que quitaba o camiño.
-
s
m
Persoa, obxectos ou conxunto deles que rodean algunha cousa ou a alguén.
Ex: Os coches de policía situáronse formando un cerco arredor da praza e deseguida comezaron os incidentes cos manifestantes.
-
s
m
Sinal redondeado que se forma ou queda nalgunha cousa.
Ex: Aínda que quitou o anel de casado, ben se lle ve o cerco.
-
s
m
Auréola de luz que rodea algunha cousa.
Ex: Coa eclipse de Lúa puidemos ver o cerco que formaba a luz do Sol.
-
s
m
[BÉL]
Operación de cercar un lugar.
Ex: Non conseguiron invadir a cidade e optaron por poñerlle cerco ata a súa rendición.
Sinónimos: bloqueo. -
[PESCA]
-
s
m
Antiga arte de pesca de rodeo que empregaba unha gran rede para a captura da sardiña nas costas das Rías Baixas.
-
s
m
Aparello que se empregaba na arte do cerco.
-
cerco conxelador
Embarcación que combina artes de cerco e grandes cámaras frigoríficas e que se dedica á captura de túnidos sen establecerse nun caladoiro fixo.
-
cerco real
Arte do cerco na que o aparello ten máis de mil varas de longo.
-
s
m
-
s
m
[ZOOL]
Apéndice terminal que moitos artrópodos teñen ao final do corpo, xeralmente en número par.