"Aman" (Contén)

1. Que ten as calidades do diamante.

2. Mineral que ten un brillo e unha dureza semellante á do diamante.

3. Que se caracteriza pola dureza.

4. 1. Referente ao esmalte dentario.

   2. órgano adamantino

      Órgano de orixe ectodérmica que dá lugar ao esmalte dos dentes.

CAPITAIS

Capital   do il de Adiyamán, Turquía, ao NL de Gaziantep (129.919 h [1995]).

1. raia bicuda.

2. Home corpulento.

GALICIA

Licenciouse en Filosofía pola Universidade de Santiago e en Teoloxía pola de Ávila. Foi reitor do Colexio de San Clemente en Santiago (1755). Un ano máis tarde gañou a maxistratura da Colexiata da Coruña e logo a mestrescolía. Tamén foi maxistral de Lugo e chantre, cabaleiro da Real Orde Española de Carlos III e no 1794 foi nomeado deán da Catedral de Santiago. O 15 de outubro de 1796 foi designado Bispo de Lugo. Publicou dúas cartas pastorais (1802 e 1807).

PERSOEIRO

Político, economista e historiador mexicano de familia española. Foi ministro en gobernos conservadores (1823-1853) e axudou a facerse co poder a Santa Anna. Escribiu unha Historia de México (1849-1852).

REXIÓNS

Rexión habitada polo pobo alamano. Nos ss VII e VIII concéntrase no L do Rin e alto Danubio (ó N do lago de Constanza e ao L de Baviera). No s VI entra a formar parte do Reino Franco (de Borgoña; no s IX de Austrasia, Baviera) e do Imperio Franco-Xermánico. Desaparece no ano 1096 ao ser repartida entre o Zähringen e os Staufen. Nas linguas románicas derivouse dela o nome que designa na actualidade a unha gran parte do que foi o Imperio xermánico (Alemaña).

DUCADOS

Ducado formado polo territorio ocupado polos alamanos no s VI baixo a soberanía franca. Contra o 650 foi suprimido e dividido en dous ducados: o de Alsacia e o de Suabia.

1. Relativo ou pertencente aos alamanos.

2. Grupo de dialectos do alemán falado en Suíza, en Alsacia, en Vorarlberg, na metade sur de Baden, en Württemberg, agás a zona setentrional, e na Suabia bavaresa.

PERSOEIRO

Escritor italiano, renacentista. Amigo de Maquiavelo, participou na conspiración contra o Cardeal Giulio de Médici (1522). Cultivou diversos xéneros imitando os clásicos. Escribiu La coltivazione.

PERSOEIRO

Economista. Licenciado en Dereito e Ciencias Económicas pola Universidade de Deusto. Ingresou no PSOE en 1974. Deputado socialista dende 1977. Sendo Ministro de Traballo realizou a primeira reforma da Seguridade Social e como Ministro de Administracións Públicas promoveu un modelo estable de financiación das Comunidades Autónomas. Foi presidente e portavoz do grupo socialista (1994-1996) e dende o 34° Congreso do PSOE (1997) é secretario xeral do partido.

PERSOEIRO

Emir de Afganistán (1919-1929). Terceiro fillo de Ḥ ābib Allāh Khān, depuxo ao seu irmán, Na ṣ r Allāh, sucesor do seu pai, e tomou o poder (1919). Loitou contra o Reino Unido e logo asinou con este país o Tratado de Rāwalpindī (1919). En 1923 foi proclamado Rei. Os seus intentos de europeización provocaron a reacción dos ulemas, que promoveron revoltas que obrigarían a abdicar en 1929.

1. Nos países islámicos, amnistía concedida aos non musulmáns. Proveniente dun costume preislámico, na Guerra Santa outorgábaselle ao inimigo despois de discutir as condicións de capitulación.

2. Salvoconduto outorgado por un soberano dun país islámico co fin de permitir o tránsito ou a residencia temporal dun estranxeiro.