"Andria" (Contén)

CIDADES

Cidade e porto do norte de Exipto na desembocadura do Nilo. Ten o status de mu ḥ āfa ẓ a independente (3.431.000 h [estim 1995]). Esténdese sobre o cordón litoral que separa o lago Maryut do mar Mediterráneo e inclúe na península de Ra´s al Tîn (Pharos), que dividiu o porto en dous brazos. É o principal porto comercial do país e un diversificado centro industrial. Ao longo do Canal de Ma ḥ mūdīya e do porto concéntranse as industrias téxtiles, algodoeiras, alimentarias, de tabaco, cervexa, coiro, pneumáticos e montaxe de automóbiles. Quedan poucos restos da cidade antiga; a actual ten un aspecto totalmente europeo: construída segundo un plano ortogonal, o centro comercial e financeiro atópase ao S do porto oriental. A área residencial esténdese polo litoral. Ben comunicada co interior por ferrocarril, é o principal porto do país. Ten aeroporto e universidade. É ademais Sé patriarcal (patriarcado de Alexandría)....

CIDADES

Cidade do Piemonte, Italia, capital da provincia de Alexandría, á beira do Tanaro (90.927 h [1997]). Centro comercial, mercado agrícola (cereais, vide) e núcleo industrial (mobles, maquinaria, vidro, fertilizantes, destilación de alcohois). Ten nós de comunicacións (ferrocarril e estrada) con liñas en Xénova, Milán e Turín. Ten notables monumentos dos s XVIII-XIX. Pinacoteca. Punto estratéxico do N de Italia. Construída en 1164-1167, adoptou o nome actual en honor do Papa Alexandre III, xefe da Liga Lombarda. Foi asediada e destruída polo Emperador Federico Barbarrubia no 1174. Baixo dominación francesa (1796-1814), foi capital do departamento de Marengo.

CIDADES

Cidade de Virxinia, EE UU, preto do Potomaco (111.183 h [1990]). É unha cidade residencial de Washington DF e un centro de investigación industrial, especialmente de construcións metálicas. É porto de tránsito e centro de comunicacións. Leva este nome dende 1749. En 1846 converteuse en cidade libre de Virxinia despois de pertencer ao estado de Columbia. Non está baixo a administración de ningún condado.

CIDADES

Cidade da provincia de Bari, en Apulia, Italia, ao NL de Bari (82.347 h [1991]). Centro dunha grande área agrícola con industrias alimentarias derivadas. A cidade, importante xa na Italia bizantina, foi fortificada cara ao ano 1045 polos condes de Trani. Os monumentos máis importantes son a catedral (s XII), o palacio ducal (s XVI) e o Castelo do Monte, construído por Federico II entre o 1240 e o 1250.

DUCADOS

Título concedido no Reino de Nápoles no ano 1507 a Gonzalo Fernández de Córdoba o Gran Capitán. No 1740 foille adxudicada a Grandeza de España ao undécimo duque, Ettore Carafa, morto en 1764.

PERSOEIRO

Rei de Merina, en Madagascar. Soberano de Ambohimanga (1787), reforzou a súa autoridade, reorganizou a administrición, impulsou o funcionamento das asembleas de anciáns e reformou o sistema fiscal.

PERSOEIRO

Ximnasta ruso. Conseguiu quince medallas olímpicas nas súas tres participacións: sete de ouro, cinco de prata e tres de bronce (Múnic 1972, Montreal 1976 e Mosvova 1980).

PERSOEIRO

Gramático grego, o máis importante da súa época, coñecido polo alcume o Díscolo, ou sexa ‘o difícil’, por mor da súa escuridade (motivada en gran parte pola súa pésima linguaxe, chea de solecismos e anacolutos). Consérvanse del catro libros: Pronome, Conxunción, Adverbio e Sintaxe. Foi o que impuxo o termo de sintaxe para designar a teoría da construción do discurso.

PERSOEIRO

Virxe e mártir cristiá. A tradición relacionouna coa célebre filósofa pagá Hypatia e fixo dela a Palas Atenea cristiá. Conta a lenda que un ermitán a converteu ao cristianismo e lle propuxo como único noivo digno do seu mérito a Xesús. Segundo unha tradición do s IX, morreu martirizada en Alexandría durante a persecución dos cristiáns efectuada por Maximino, gobernador de Exipto. Disque venceu dialecticamente a 50 doutores ou sabios de Alexandría, enviados polo Emperador para refutar a súa elocuencia. Logo, foi azoutada e encarcerada pero logrou sobrevivir ao ser alimentada por unha pomba. Durante o seu cativerio logrou converter a Emperatriz Constanza e o xefe de tropas Porfirio. Posteriormente, o emperador acordou martirizala mediante unha roda dentada de púas ou coitelas, pero un raio esnaquizou a roda e cegou os verdugos. Finalmente, morreu decapitada. Conta a lenda que da súa ferida xurdiu leite e que uns anxos trasladaron o seu corpo ao monte Sinaí, onde se construíu un mosteiro que...

PERSOEIRO

Teólogo. Patriarca de Alexandría (412) e un dos grandes padres da Igrexa oriental. O 17 de outubro de 412 sucedeu na sé patriarcal de Alexandría o seu tío Teófilo. Defensor da fe ortodoxa, foi un violento antisemita e combateu a herexía nestoriana. No Concilio de Éfeso (431), conseguiu a condena, deposición e exilio de Nestorio, patriarca de Constantinopla dende o 428, así como a aprobación da doutrina ciriliana sobre a unidade da persoa de Cristo. Dende o punto de vista doutrinal, dedicouse á elaboración da doutrina da Encarnación. Entre os seus escritos destacan os comentarios sobre as Sagradas Escrituras (evanxeos de san Lucas e san Xoán e o Pentateuco), tratados de teoloxía dogmática, cartas e sermóns. A lenda conta que resucitou a tres mortos. Na arte iconográfica viste os ornamentos dos bispos orientais (palio máis longo e ancho ca en Occidente), vai sempre barbado, e leva como atributo unha representación da Virxe co Neno nun taboleiro coa inscrición “Nai de Deus”...

PERSOEIRO

Mestre. Discípulo de Panteno, dirixiu a escola catequética de Alexandría desde o ano 200. Foi mestre de Oríxenes, quen o substituíu na dirección da escola. Comprendeu a necesidade dunha teoloxía especulativa capaz de dialogar coa cultura clásica e comezou a elaborala utilizando amplamente a filosofía grega. O eixe desta síntese é a noción do logos ou palabra divina, que outorgou, ao mesmo tempo, a razón filosófica aos pagáns e a lei aos xudeus e que, todo encarnado en Cristo, se manifesta plenamente nos homes. Seguindo esta teoría, no Protéptico exhorta os pagáns a converterse e no Pedagogo, a ver a Cristo como o educador moral da humanidade, á que achega a lei do amor. A colección de ensaios dos Stromata (‘Tapices’) precisa o concepto de gnose verdadeira, que presupón a fe respecto da unidade (contra os gnósticos). Os seus escritos foron copiados durante toda a Idade Media, pois Clemente de Alexandría foi un dos grandes pais da patrística...

PERSOEIRO

Historiador grego da época helenística. A súa obra Historias de Alexandre, escrita entre o 280 e o 270 a C, toma elementos da obra de Calístenes e destaca polas anécdotas e os detalles curiosos.