"Ayr" (Contén)

CIDADES

Cidade da rexión de Strathclyde, en Escocia, Gran Bretaña (49.481 h [1981]). Situada na desembocadura do río Ayr, foi capital do antigo condado de Ayr.

PERSOEIRO

Trobador pertencente á escola medieval galego-portuguesa. Parece que naceu no seo dunha familia nobre, probablemente galega, xa que en Portugal o seu topónimo non orixinou liñaxe familiar tal e como ocorreu, segundo a documentación conservada, ao norte do Miño e en territorio castelán-leonés. A hipótese máis fiable é identificalo cun escudeiro citado nun testamento de 1224 do lugar de Ribadavia, de nome Airas Nuni de Asma. Tamén existe a posibilidade de que estivese emparentado con Diego Moniz; ademais, a cronoloxía que se lle supón é de finais do s XII e primeira metade do XIII, de xeito que coincidiría mesmo con Bonifaci Calvo na Corte de Afonso X. A súa obra redúcese a dúas cantigas de amor que se conservan unicamente no inicio do Cancioneiro da Biblioteca Nacional, xa que tanto o Cancioneiro da Ajuda como o Cancioneiro da Biblioteca Vaticana presentan lagoas no espazo textual que lles correspondería; curiosamente, o seu nome non aparece na Tavola...

PERSOEIRO

Décimo Emir do Al-Andalus (740-742). O Califa Hišām (724-743) enviouno a axudar ao seu delegado na Ifrīqiya durante a revolta dos bérberes do 740. Foi derrotado e tivo que se refuxiar en Tánxer, onde foi liberado polo gobernador do Al-Andalus ‘Abd al-Malik. A raíz deses acontecementos Bal ǧ foi proclamado Emir, pero morreu pouco despois. As forzas sirias, que el introducira, orixinaron un problema social que resolveu o emir Abū-l-Ha ṭṭ ār (743-745) instalándoas segundo o modelo oriental.

CIDADES

Cidade de Baviera, Alemaña, á beira do Main, nos contrafortes de Fichtelgebirge (72.000 h [1990]). Núcleo comercial, industrial (téxtil) e universitario de importancia rexional. Obtivo sona internacional a raíz de que Richard Wagner a escolleu como lugar de residencia e instalou nela o teatro dos festivais, o Festspielhaus. Os festivais, totalmente dedicados á obra de Wagner, celébranse regularmente desde 1876. A cidade foi fundada no s XII polos condes de Andechs-Diesse; no ano 1791 converteuse en posesión de Prusia e no 1810 de Baviera. O s XVIII foi o do seu maior esplendor cultural e artístico.

PERSOEIRO

Escritor francés. Precedesor de Samuel Beckett e do nouveau roman, a súa obra inicial inclúese na estética surrealista; posteriormente pasou a ser máis intimista e a basearse nas súas vivencias persoais. Como poeta publicou Le hollandais volant (O holandés voador, 1936), Poèmes de la nuit et du brouillard (Poemas da noite e da néboa, 1945) e Poésie-Journal (Poesía-Xornal, 1969-1980); no eido da narrativa é autor, entre outras obras, de Le froid du soleil (O frío do sol, 1963), Histoire de la mer (Historia do mar, 1973) e Histoire du ciel (Historia do ceo, 1979). Escribiu tamén numerosas novelas, guións de cine e curtametraxes. Dende 1973 é membro da Académie Goncourt.

PERSOEIRO

Pedagogo e filósofo. Catedrático de Historia da Pedagoxía, colaborou na Grande Enciclopédie e no Ditionnaire de pédagogie de Buisson. Rector das universidades de Poitiers (1890) e Lyon (1895-1905), entrou na Académie des Sciencies Morales et Politiques (1907). Está considerado como o primeiro historiador da pedagoxía; e entre as súas obras destaca Histoire de la Pédagogie (Historia da Pedagoxía, 1885), Histoire critique des doctrines de l’education en France depuis le XVIème siècle (Historia crítica das doutrinas da educación en Francia despois do s XVI, 1897) e Les grands éducateurs (Os grandes educadores, 1904).

PERSOEIRO

Compositor francés. Entrou ao servizo do conde de Artois, en Versailles, onde estreou óperas cómicas (Nina, 1786). Autor de numerosos cuartetos de corda, da súa produción destacan Camille (1791) e Sargines (1788).

CAPITAIS

Capital do mu ḥ āfa ẓ a homónimo, Siria, situada na marxe dereita do río Éufrates (174.085 h [1994]).

PERSOEIRO

Compositor inglés. Foi primeiro cantor da capela de Enrique VIII de Inglaterra e doutor das universidades de Oxford e Cambridge. Compuxo cinco misas a cinco voces e unha a catro, baseadas no cantus firmus litúrxico, dous Magnificat, motetes e cancións.

FAMILIAS

Familia de escultores e decoradores alemáns. Joseph Anton Feichtmayr (Linz 1696 - Mimmenbausen 1770) responsable das decoracións, entre outras, da igrexa de Neu-Birnau e da abadía de Saint Gall; e Johann Michael II Feichtmayr (Haid 1709? - Augsburgo 1772), que traballou, entre outras, na abadía de Zwiefalten e no castelo de Bruschal.